Atrybuty wariantów

Ścieżka: Produkty → Atrybuty Wariantów

Atrybuty to szablony opcji, z których budujesz warianty produktu: rozmiar, rodzaj ciasta, ostrość, kolor. Najpierw definiujesz atrybut tutaj, potem używasz go przy konkretnych wariantach.

Atrybuty wariantów

Na liście widać: nazwę, klucz, typ wejścia, tryb użycia, wartości, zakres (kategorie/produkty), czy wymagany i aktywny. Nad tabelą skrót: wszystkie, aktywne, listy wyboru, z relacjami.

Po co atrybuty zamiast osobnych produktów

Bez atrybutów łatwo mnożyć karty: „Latte S”, „Latte M”, „Latte L” jako trzy produkty. Z atrybutami masz jeden produkt i trzy warianty (albo jeden wariant + wybór klienta, zależnie od trybu).

Korzyści:

  • wspólny opis, multimedia i pola dodatkowe
  • czytelniejsze raporty przy dobrze ustawionych SKU wariantów
  • spójna konfiguracja w sklepie i na POS

Typ pola

Typ Kiedy
Lista wyboru Gotowe opcje: 32 / 40, cienkie / grube
Tekst Wartość wpisywana ręcznie
Liczba Parametr liczbowy
Tak / Nie Prosta cecha binarna

Dla listy wyboru definiujesz zestaw wartości (np. S, M, L). Lista jest najczęstsza w gastronomii.

Tryb użycia

Tryb Znaczenie
Stała cecha wariantu Atrybut definiuje wariant. Pizza 32 cm i Pizza 40 cm to dwa warianty o różnych wartościach „Rozmiar”
Wybór klienta Po wyborze wariantu klient dopiero wskazuje wartość w konfiguratorze (np. stopień wypieczenia: jasny / ciemny)
Elastyczny Przy tworzeniu wariantu decydujesz, czy wartość jest stała, czy zostawiona klientowi

To rozróżnienie jest kluczowe: mylenie „stałej cechy” z „wyborem klienta” kończy się albo zbędną liczbą wariantów, albo brakiem opcji w sklepie.

Kiedy który tryb

Potrzeba Tryb
Osobna cena / SKU na rozmiar Stała cecha wariantu
Opcja bez wpływu na cenę, po wyborze produktu Wybór klienta
Część produktów ma stałą wartość, część pyta klienta Elastyczny

Zakres przypisania

Atrybut możesz przypiąć do:

Dodatkowo ustawiasz, czy atrybut jest wymagany, aktywny i w jakiej kolejności ma się pojawiać.

Przypisanie do kategorii oszczędza pracę: nowa pizza w kategorii Pizza od razu „widzi” atrybut Rozmiar. Przypisanie tylko do produktu daje precyzję przy wyjątkach.

Przykład: rozmiar jako stała cecha

  1. Atrybut „Rozmiar”, typ: lista wyboru, wartości: 32, 40.
  2. Tryb: stała cecha wariantu.
  3. Zakres: kategoria Pizza.
  4. Na produkcie Margherita tworzysz dwa warianty z wartościami 32 i 40 oraz różnymi cenami.
  5. W sklepie klient wybiera Margheritę, potem rozmiar; płaci cenę wybranego wariantu.

Przykład: ostrość jako wybór klienta

  1. Atrybut „Ostrość”, lista: łagodna / średnia / ostra.
  2. Tryb: wybór klienta.
  3. Produkt ma jeden wariant „Standard”, a ostrość klient wybiera dopiero w konfiguratorze.
  4. Nie mnożysz wariantów × trzy poziomy ostrości.

Przykład: ciasto elastyczne

  1. Atrybut „Ciasto”, lista: cienkie / grube / bezglutenowe.
  2. Tryb: elastyczny.
  3. Na większości pizz ustawiasz cienkie jako stałą cechę wariantu.
  4. Na wybranej pozycji zostawiasz wybór klientowi w konfiguratorze.
  5. Jedna definicja atrybutu obsługuje oba scenariusze.

Powiązane artykuły