Alergeny
Ścieżka: Produkty → Alergeny
Słownik alergenów (gluten, mleko, orzechy…). Alergen przypisujesz głównie do składnika. Produkt zbiera alergeny z receptury.

Po co osobny słownik
Informacja o alergenach wraca w sklepie, na karcie produktu i przy zamówieniach. Jeśli oznaczysz alergen tylko „w głowie” przy jednym produkcie, łatwo o niespójność między pizzami z tą samą mozzarellą.
Słownik + przypisanie do składników daje jeden punkt aktualizacji dla całego katalogu.
Pola alergenu
| Pole | Opis |
|---|---|
| Kod | Krótki identyfikator (wymagany) |
| Nazwa | Nazwa widoczna w panelu |
| Opis | Doprecyzowanie |
| Istotność | Niska / Średnia / Wysoka |
| Aktywny | Wyłączenie bez usuwania |
Kod warto trzymać krótki i stabilny (MILK, GLUTEN, NUTS). Nazwa może być bardziej opisowa dla personelu.
Istotność pomaga w priorytetyzacji komunikacji; nie zastępuje formalnych obowiązków informacyjnych lokalu.
Dlaczego nie na produkcie wprost
Jedna mozzarella wraca w dziesiątkach produktów. Oznaczasz alergen raz na składniku; każda pizza z mozzarellą dziedziczy informację. Zmiana w jednym miejscu aktualizuje cały katalog.
W zakładce Składniki formularza produktu nie ustawiasz alergenów ręcznie na produkcie. Uzupełniasz recepturę; alergeny wynikają ze składników.
Usuwanie
Przy usuwaniu alergenu system pyta, czy odpiąć go od składników, czy też ruszyć powiązane składniki. Sprawdź użycia, zanim potwierdzisz.
Bezpieczniejsza ścieżka przy wycofaniu oznaczenia: dezaktywacja alergenu albo odpięcie od składników, zamiast kasowania słownika używanego historycznie.
Eksport i import
Możesz przenosić słownik alergenów między firmami / środowiskami w formacie JSON (przy odpowiednich uprawnieniach). Po imporcie zweryfikuj przypisania na składnikach, zwłaszcza jeśli kody alergenów różniły się między środowiskami.
Przykład
- Alergen: kod
MILK, nazwa „Mleko”, istotność wysoka. - Składnik Mozzarella: zaznaczasz alergen Mleko.
- Pizza Quattro Formaggi zawiera mozzarellę i trzy inne sery z tym samym alergenem.
- Na podglądzie produktu widać zbiorczą informację o alergenach ze składników.
Przykład: zmiana składu bez edycji każdej pizzy
- Zmieniasz recepturę sosu: dodajesz składnik z alergenem orzechów.
- Oznaczasz alergen na nowym składniku.
- Wszystkie produkty używające tego sosu dziedziczą nową informację.
- Nie musisz otwierać każdej karty pizzy osobno, o ile receptury wskazują ten składnik.